درمانگر مشکلات جنسی کیست؟

درمان مشکلات و اختلالات جنسی کار یک نفر نیست بلکه کار تیمی است که این تیم را روانپزشک ، روانشناس، متخصص اورولورژی، متخصص زنان، ماما و پرستارهایی که در این زمینه آموزش دیده اند تشکیل می دهند و ...

رییس انجمن علمی سلامت خانواده ایران تاکید کرد:«درمان مشکلات و اختلالات جنسی کار یک نفر نیست بلکه کار تیمی است که این تیم را روانپزشک، روانشناس، متخصص اورولورژی، متخصص زنان، ماما و پرستارهایی که در این زمینه آموزش دیده اند تشکیل می دهند و در غالب کلینیک های درمان مشکلات جنسی فعالیت می کنند.»

دکتر محمدرضا صفری نژاد گفت:«درمان مشکلات و اختلالات جنسی کار یک نفر نیست بلکه کار تیمی است که این تیم را روانپزشک، روانشناس، متخصص اورولورژی، متخصص زنان، ماما و پرستارهایی که در این زمینه آموزش دیده اند تشکیل می دهند و در غالب کلینیک های درمان مشکلات جنسی فعالیت می کنند یعنی در حقیقت درمان مشکلات جنسی کار یک متخصص به تنهایی نیست.

از طرفی برای درمان مشکلات و اختلالات جنسی نیاز به وجود تجهیزاتی است که بتوان بوسیله آن بیماری و مشکلات جنسی را تشخیص داد.»

کمبود مراکز منسجم برای درمان مشکلات جنسی

رییس انجمن علمی سلامت خانواده ایران تاکید کرد:«تشخیص مشکلات جنسی از اهمیت بسیاری برخوردار است به دلیل اینکه زمانی می توانیم درمان موثری را برای بیمار داشته باشیم که تشخیص درستی بدهیم.

در حال حاضر صدها بیمار با پاکت ها دارو به پزشکان بسیاری مراجعه می کنند و نتیجه ای برای درمان خود نمی گیرند و اکثر این افراد ابتدا برای درمان مشکلات جنسی خود به تبلیغات ماهواره ای و اینترنتی روی آورده اند که دلیل آن عدم وجود مراکزی منسجم در این زمینه است.در حالی که اگر چنین مراکزی وجود داشته باشند مردم می دانند که بایستی برای درمان مشکلات جنسی خود به این مراکز مراجعه کنند در نتیجه تشخیص مشکلات جنسی آنها قطعا درست بوده و به دنبال تشخیص می توان بیماری را درمان کرد.»

تنها 30 درصد از بیماران مبتلا به مشکلات جنسی برای درمان اقدام می کنند

این متخصص اورولوژی ادامه داد:«متاسفانه بسیاری از افرادی که دچار مشکلات جنسی شده اند برای درمان خود اقدامی نمی کنند به این دلیل که مشکلات جنسی تابو است و این مسئله ای است که در تمامی کشورها وجود دارد و طی بررسی صورت گرفته مشخص شده تنها حدود 30 تا 40 درصد از افرادی که دچار مشکلات جنسی هستند برای درمان مراجعه می کنند که به دلیل شرایط خاص این بیماران و شرم و خجالت از بیان مشکلاتشان است.»

وی تاکید کرد:«بیماران به هیچ وجه نبایستی از مراجعه برای درمان مشکلات جنسی خود شرم و هراس داشته باشند و باید بدانند در مراکزی که به درمان این بیماران می پردازند پرسشنامه هایی موجود است که بیمار در شرایط خصوصی این سوالات را خوانده و پاسخ می دهد بدون اینکه با درمانگر در ابتدا صحبت کند و به راحتی می تواند به صورت واضح مشکل خود را در پرسشنامه بنویسید، سپس درمانگر بعد از مطالعه مشکلات بیمار، آن را بررسی می کند و با اصطلاحات و کلماتی مناسب می توانیم حداکثر اطلاعات را از بیمار بگیریم بدون اینکه دچار خجالت و شرمندگی شود بنابراین بیمار نباید از این نظر احساس کند با مراجعه به پزشک دچار شرمندگی می شود.»

پرونده بیماران مبتلا کاملا محرمانه است

رییس انجمن علمی سلامت خانواده ایران افزود:«متاسفانه برخی از بیماران مبتلا به مشکلات جنسی گمان می کنند با مراجعه به پزشک مشکلات آنها فاش می شود و اطرافیان وی از آن اطلاع پیدا می کنند در صورتی که باید بدانند پرونده های بیماران کاملا محرمانه است و تنها خود بیمار و پزشک به اطلاعات وی دسترسی دارند و پزشک اطلاعات وی را در اختیار شخص دیگری نمی گذارد و کاملا محرمانه است و نباید فکر کنند ممکن است همه از مشکل وی اطلاع پیدا کنند.»

پایداری خانواده در گرو سلامت جنسی

از شهرستان... تا تهران با مینی بوس ۵ ساعت راه است و آنها دو سه شب پیش، این راه را از شهر خودشان تا مرکز فوق تخصصی ناباروری آمده اند که رازشان را فاش کنند و بگویند صاحب فرزند نمی شوند، اما مشکل شان جدی تر از این حرف هاست.

آنها نمی دانند که چه طور ممکن است پس از چهار سال ازدواج هنوز.... مساله این است که.... حتی خجالت می کشند دردشان را بگویند، فقط سرخ می شوند و سرشان را پایین می اندازند، اما پزشک معالج شان می گوید «بیماری جسمی ندارند، مساله آنها نوعی اختلال جنسی است که با آموزش صحیح حل می شود.»

زن و مرد هر دو تحصیل کرده اند. طاهره، کارشناس ارشد یکی از رشته های علوم انسانی است و حمید، دکترای همان رشته را دارد و در دانشگاه درس می دهد، اما هیچ کدام از آنها درباره مسائلی که امروز از پزشک مرکز می شنوند آگاهی نداشته اند، نه پیش از ازدواج و نه حتی پس از آن.

طاهره شرم داشته به مرکز بیاید، اما حمید گفته است حالا که شنیده های شان را از این و آن امتحان کرده اند و نتیجه نگرفته اند، چه اشکالی دارد به مرکز درمان ناباروری هم سری بزنند؟

آزمایش ها را که گذرانده اند، فهمیده اند جزو ۴۰ درصد زوج هایی نیستند که در آنها، زن نابارور است. جزو ۴۰ درصد زوج هایی که مرد، نابارور است هم نیستند. جزو ۱۰ درصد زوج هایی که هر دو طرف، نابارور هستند هم به حساب نمی آیند و حتی در گروه ۱۰ درصد زوج های ناباروری که دلیل ناباروری شان ناشناخته است هم نمی گنجند و آن وقت، پزشکان معالج در طبقات بالایی مرکز به آنها گفته اند «چرا به کلینیک سلامت جنسی در طبقه همکف سری نمی زنید؟» و آنجا بوده که هر دو فهمیده اند ازدواج شان، پس از ۴ سال هنوز یک ازدواج «به وصال نرسیده» است.

طاهره و حمید تنها زوجی نیستند که بدون بیماری جسمی، دچار اختلال جنسی هستند. آن طور که دکتر سیدعلی آذین، که در یک مرکز فوق تخصصی ناباروری فعالیات می کند ، می گوید: «بیش از ۵۰ درصد زوج هایی که به دلیل اختلال جنسی به کلینیک ویژه این مرکز مراجعه می کنند هیچ بیماری جسمی ندارند و فقط به دلیل ناآگاهی و محرومیت از آموزش های صحیح برای برقراری یک ارتباط موفق، دچار مشکلات جدی در زندگی زناشویی شان شده اند.

● چرا می آیند؟

بجز طاهره و حمید، فقط یک زوج دیگر در سالن کلینیک سلامت جنسی به انتظار نشسته اند. مرد حاضر نیست چیزی بگوید اما زن جوان آهسته نجوا می کند «دیگر مثل گذشته نیستم....» و حرفش با هیس کشیده شوهرش، نصفه می ماند. پسری جوان هم بیرون از سالن قدم می زند و حاضر نیست چیزی بگوید جز چند کلمه «دو جنسی هستم. می خواهم جراحی کنم.»

شایع ترین مشکل مردان مراجعه کننده به کلینیک، براساس گفته های آذین، «اختلال نعوظ» و«انزال پیش از موعد» است و زنان را «بی میلی جنسی» به کلینیک می کشاند.

به اعتقاد او وقتی حرف از اختلالات جنسی می شود حتی در به کار بردن واژه ها هم باید محتاط بود. برای مثال او اصرار دارد مردم و رسانه ها به جای اصطلاح «سرد مزاجی» از اصطلاح «کمبود میل جنسی» استفاده کنند: «اگر بگویید سردمزاجی، یعنی فرد ذاتا از نظر جنسی سرد است، در حالی که وقتی می گویید کسی دچار کمبود میل جنسی است، یعنی می توان با مشاوره و برخی درمان ها مشکلش را حل کرد.»

این عضو هیات علمی جهاد دانشگاهی از میان افرادی که برای مشاوره به کلینیک مراجعه کرده اند، زنی را به یاد می آورد که دچار کمبود میل جنسی شده بود، اما هیچ مشکل فیزیکی نداشت و پس از چند جلسه مشاوره مشخص شد او و همسرش، در طول روز دائما با هم مشاجره می کنند و دلیل کاهش میل جنسی زن همین بوده است. زوج دیگری هم بوده اند که ازدواج اجباری شان باعث کاهش میل جنسی هر دو طرف شده بود.

مردانی هم به کلینیک مراجعه کرده اند که دلیل مشکل شان در ارتباط، صرفا اضطراب شدید بوده است و پس از درمان اضطراب، کاملا احساس سلامت می کنند و....

آذین تاکید می کند «حل مشکل جنسی یک زوج، بدون حضور هر دو طرف دشوارتر می شود حتی اگر مشکل اصلی به ظاهر از سوی یکی از آنها باشد.»

● جای خیلی ها خالی است

متوسط سنی مراجعه کنندگان به این کلینیک، براساس آمارگیری ماهانه ای که در آن انجام می شود، کمتر از ۳۰ سال است، گرچه این رقم نشان می دهد زوج های جوان به سلامت جنسی شان اهمیت می دهند، مدیر مرکز به بخش منفی این جریان هم فکر می کند: تقریبا در همه کلینیک های سلامت جنسی جای نوجوان ها، زوج های میانسال و سالمندان هنوز خالی است.

او، نگران نوجوان هایی است که بدون آموزش های جنسی لازم وارد دنیای بزرگسال ها می شوند و می خواهند اطلاعاتی را که نیاز دارند نه از مبادی صحیح، بلکه از راه هایی نامطمئن مثلا گروه های همسالان یا سایت های اینترنتی کسب کنند و معلوم نیست این منابع تا چه حد درست و بدون سوءنیت اطلاعات را ارائه بدهند.

او نگران زوج های میانسال و سالمندی است که نمی دانند برای حفظ رضایت شان از زندگی و جلوگیری از بسیاری از بیماری های روانی، باید ارتباط جنسی شان را در زندگی مشترک حفظ کنند؛ نگران زنان یائسه ای است که عرف اجتماعی و باورهای نادرست آنها را به این نتیجه رسانده که زندگی جنسی شان به پایان رسیده است و باور نمی کنند که از نظر علمی و با در نظر داشتن افزایش امید به زندگی، آنها پس از یائسگی می توانند تا سال ها به فعالیت جنسی شان ادامه دهند.

نگران همه دخترها و پسرهای جوانی است که خیال می کنند تنها شروط لازم برای ازدواج، سربازی رفتن پسر و منفی بودن آزمایش ابتلا به اعتیاد و بیماری های مقاربتی است و نمی دانند که بدون آموزش مهارت های جنسی، زندگی مشترک شان می لنگد و از آمارهای اعلام شده از سوی وزارت بهداشت و قوه قضاییه بی خبرند؛ مثلا نمی دانند که کمتر از چهار سال پیش، کارشناسان در کنگره ملی سلامت و خانواده اعلام کردند ۵۰ تا ۶۰ درصد طلاق ها در کشور به دلیل مشکلات جنسی است و هنوز هم این مشکل یکی از پنج علت اصلی طلاق در کشور محسوب می شود.

● نیاز زیاد است، مراجعه اندک

گرچه طبقاتی که به درمان ناباروری و سقط های مکرر اختصاص دارد، همیشه شلوغ و پر رفت و آمد است، کلینیک سلامت جنسی در طبقه همکف شلوغ نیست و تعداد مراجعانش در روز گاهی به شمار انگشت های دست می رسد، اما خلوتی این کلینیک سلامت جنسی و کلینیک های سلامت جنسی دیگر ـ که شمارشان در کشور بسیار اندک است ـ همان طور که آمارها گواهی می دهند، دلیل بر بی نیازی مردم از آموختن مهارت های جنسی نیست، بلکه برای بسیاری از زوج ها، داشتن مشکلی جنسی در زندگی مشترک، رازی مگوست که ترجیح می دهند برای حل آن به راه های دیگری بجز مراجعه به کلینیک سلامت جنسی متوسل شوند.

آذین به نکته ای که باعث بی میلی زوج ها به مشاوره جنسی شده است اشاره می کند «درمان ناباروری و استفاده از خدمات کلینیک های سلامت جنسی هنوز تحت پوشش بیمه نیست و این یعنی متاسفانه متولیان سلامت در کشور، هنوز چنین مسائلی را جزو جنبه های مهم سلامت افراد نمی دانند.»

طاهره و حمید که از اتاق مشاوره بیرون می آیند، قدم تند می کنند و بسرعت از کنار زن و مرد جوان نشسته بر صندلی های نارنجی سالن انتظار، می گذرند. مشکل آنها، گرچه مشکل بسیاری از زوج ها در سراسر کشور است، فقط شمار اندکی از آنها مثل طاهره و حمید جرات می کنند برای حلش به کلینیک بیایند. زوج جوان که بلند می شوند تا به اتاق مشاوره بروند، زن نرسیده به در اتاق آهسته به مرد می گوید «شاید بهتر باشد به دکتر بگوییم که ما....» و حرفش باز با هیس کشدار شوهرش نیمه تمام می ماند.

کلینیک سلامت جنسی چندان شلوغ نیست، اما کمی مراجعان این مرکز به معنی بی نیازی مردم از آموختن مهارت های سلامت جنسی نیست.

رابطه جنسی ایمن ؛چگونه؟

بیماری های مقاربتی (STD) بیماری هایی هستند که در هنگام عمل جنسی از طریق اندام تناسلی، دهان یا مقعد منتقل می شود. همچنین این بیماری می تواند از مادر به بچه ، در حین حاملگی یا بعد از زایمان منتقل شود. بیماری های مقاربتی یکی از دغدغه های بزرگ بهداشت عمومی در سراسر جهان است که هم مردان و هم زنان را شامل می شود.

اگرچه اکثر بیماری های مقاربتی قابل معالجه هستند، اما بعضی از آنها مانند HIV (عامل ایدز)، تب خال های ناحیه تناسلی و ویروس پاپیلومای انسانی HPV) ) که عامل ایجاد زگیل تناسلی است، قابل درمان نیستند.

سلامت جنسی، پیشگیری از بارداری، کاندوم ها

روش های مختلف پیشگیری از بارداری برای زنان و مردان وجود دارد که بعضی از آنها فرد را در برابر انتقال بیماری های مقاربتی محافظت می کند. استفاده از کاندوم یکی از انواع کنترل بارداری است – علاوه بر جلوگیری از بارداری – که به جلوگیری از گسترش بیماری های مقاربتی نیز کمک می کند. دو نوع کاندوم وجود دارد، کاندوم های زنانه و کاندوم های مردانه.

بیماری های مقاربتی می تواند از طریق افرادی که نمی دانند مبتلا به بیماری هستند به سایرین منتقل شود. به همین منظور تا زمانی که از سلامت جنسی شریک تان مطمئن نشده اید، همیشه به هنگام برقراری ارتباط جنسی، حتی از نوع دهانی، از وسایل ایمنی استفاده کنید.

اگر شما با کسی رابطه دارید، قبل از شروع رابطه جنسی، حتما از سلامت خود و فرد مورد نظرتان مطمئن شوید.

به طور کامل، اجتناب از تماس جنسی(پرهیز)، که شامل رابطه جنسی دهانی و مقاربت می باشد، تنها راه مطمئن در پیشگیری از ابتلا به عفونت است.

درباره رابطه جنسی ایمن با شریک جنسی خود صحبت کنید

قبل از اینکه با کسی رابطه جنسی داشته باشید، با او درباره بیماری های مقاربتی صحبت کنید. حتی اگر شریک جنسی شما نشانه های بیماری مقاربتی را نداشته باشد، با اینحال ممکن است آلوده باشد.

این سوالها را از شریک جنسی خود بپرسید:

- با چند نفر تا به حال رابطه جنسی داشته است؟

– آیا تا به حال رابطه جنسی بدون کاندوم داشته است؟

– آیا تا به حال رابطه جنسی دهانی غیرایمن داشته است؟

– آیا با بیش از یک نفر رابطه داشته است؟

– آیا مواد مخدر تزریق می کند؟ آیا با کسی که معتاد تزریقی است رابطه جنسی داشته است؟

– آیا تا به حال با یک روسپی رابطه ی غیر ایمن داشته است؟

– آیا تا به حال تست HIV داده است؟ نتایج آن چه بوده است؟

– آیا قبلا بیماری مقاربتی از جمله هپاتیت ب و هپاتیت سی داشته است؟ آیا درمان شده است؟

شیوه های رابطه جنسی ایمن

برخی از بیماری های مقاربتی مانند HIV، تا ۶ ماه پس از آلودگی فرد قابل شناسایی نیستند. تبخال تناسلی و ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) در زمانی که هنوز علائم بیماری بروز نکرده است قابل انتقال به فرد دیگر است. حتی اگر شما و شریک جنسیتان تست شده باشید، حداقل تا ۶ ماه از کاندوم استفاده کنید و سپس مجددا آزمایش بدهید.

- علائم بیماری های مقاربتی را بشناسید و درخود جستجو کنید. علائمی مثل ترشحات غیرعادی، زخم، قرمزی، تغییرات مشکوک در آلت تناسلی خود یا شریک جنسی تان و یا سوزش در هنگام ادرار.

- بیش از یک شریک جنسی در یک زمان نداشته باشید. امن ترین رابطه جنسی رابطه ای است که شما مطمئن باشید شریک تان فقط با شما ارتباط دارد. هربار که شما یک شریک جنسی جدید به رابطه خود اضافه می کنید، شما در معرض تمام بیماری هایی که آنها و شرکای جنسی قبلی داشته اند قرار خواهید گرفت. خطر ابتلا به بیماری های مقاربتی در افرادی که دارای تعدد شرکای جنسی هستند بیشتر است.

- هرزمان که رابطه جنسی دارید، از کاندوم استفاده کنید. کاندوم بهترین راه برای محافظت شما دربرابر بیماری های مقاربتی است. کاندوم های لاتکس و پلی اورتان اجازه عبور ویروس های عفونی را نمی دهند. کاندوم های تتهیه شده از روده گوسفند در برابر این ویروس ها ایمن نیستند.

- از روان کننده های مبتنی بر آب مانند ژل های K-Y یا Astroglide برای جلوگیری از خراشیدگی پوست ناحیه تناسلی درهنگام برقراری رابطه جنسی استفاده کنید. خراشیدگی های کوچک در واژن در هنگام رابطه جنسی واژینال یا در مقعد در رابطه جنسی مقعدی باعث می شود عفونت به خون شما نفوذ کند.

- اگر زن هستید، از دوش واژینال اجتناب کنید زیرا این کار می تواند تعادل طبیعی ارگانیسمهای واژن را تغییر دهد و ریسک ابتلا به بیماری های مقاربتی را افزایش دهد.

- فردی مسئول باشید. درصورتی که دارای علائم بیماری عفونی هستند و یا درحال درمان بیماری های مقاربتی و یا ایدز هستید، از برقراری رابطه جنسی پرهیز کنید. اگر شما یا شریک جنسی تان دارای تبخال هستید از تماس جنسی هنگامی که تاول بروز می کند بپرهیزید و در موارد دیگر از کاندوم استفاده کنید.

پیشگیری از بارداری

ممکن است بعضی زنان از روش های ضد بارداری استفاده نکنند یا روش های مورد استفاده انها با شکست مواجه شود. اگر این اتفاق برای شما بیفتد، درصورتی که سرعت عمل داشته باشید ممکن است قادر به جلوگیری از بارداری شوید.

پیشگیری از بارداری چیست؟

روش های جلوگیری از بارداری به پیشگیری از بارداری معروف است.

اگر شما بدون راه های جلوگیری از بارداری رابطه جنسی دارید، احتمال بارداری شما بسیار زیاد است، حتی اگر عادت ماهانه در شما شروع نشده و یا نزدیک به زمان یائسگی باشید. هرساله حدود ۸۵ زن از ۱۰۰ زنی که از روشهای پیشگیری استفاده نمی کنند به طور ناخواسته باردار می شوند.

تنها راه جلوگیری از بارداری، نداشتن رابطه جنسی است. اما با پیدا کردن یک روش خوب برای پیشگیری از بارداری شما می توانید از بروز بارداری ناخواسته در هر رابطه جنسی پیشگیری کنید.

روش های پیشگیری از بارداری

انواع مختلفی از روش های جلوگیری از بارداری وجود دارد که هرکدام آنها مزایا و معایبی دارد. یادگیری در مورد تمام روش ها به شما کمک خواهد کرد که بهترین راه حل مناسب خود را پیدا کنید.

- روش های هورمونی شامل قرص های پیشگیری، تزریق، چسب های ضد بارداری، کپسول های زیر پوستی و حلقه واژینال می باشد. استفاده از آی یو دی Mirena به همراه levonorgestrel نیز به عنوان روش پیشگیری هورمونی شناخته می شود. روش های پیشگیری که از هورمون استفاده می شود در جلوگیری از بارداری بسیار موثر هستند.

- آی یو دی، وسیله ای است که داخل رحم قرار می گیرد و برای ۵ تا ۱۰ سال بسیار خوب عمل می کند و ایمن است. استفاده از آی یو دی Miren که حاوی هورمون است که می تواند با پریود های شدیدتر و بعضاً توأم با درد همراه شود.

- روش های سد کننده(حائل) شامل استفاده از کاندوم، دیافراگم و اسفنج است. به طور کلی، این ابزار به قدرت آی یو دی هورمونی نمی توانند از بارداری جلوگیری کند. روش های پیشگیری حائل باید در هربار مقاربت جنسی استفاده شوند.

- روش طبیعی پیشگیری نیز در صورتی که شما و شریک جنسی تان بسیار دقیق باشید می تواند موثر باشد. این روش مستلزم پرهیز از ارتباط جنسی یا استفاده از روشهای سد کننده پیشگیری از بارداری در روزهایی از دوره قاعدگی است که احتمال بارداری بیشتر است.

- کنترل دائمی(عقیم سازی)، آخرین راه پیشگیری از بارداری است. عمل عقیم سازی در مردان وازکتومی و در زنان بستن لوله های رحم یا توبکتومی می باشد. عقیم سازی برای افرادی مناسب است که تصمیم ندارند در آینده بچه دار شوند.

- روش اورژانسی جلوگیری از بارداری برای مواقعی است که شما پیشگیری را فراموش کرده اید و یا کاندوم در حین مقاربت جنسی پاره شده است.

برای اینکه روش های پیشگیری هورمونی یا سد کننده به خوبی عمل کنند، شما باید آنها را دقیقا به همان روشی که پزشک شما و یا دستورالعمل توصیه کرده است انجام دهید. حتی در آنصورت هم ممکن است حوادثی رخ دهد. بنابر این داشتن روشی جایگزین ضروری به نظر می رسد.

چگونه می توان بهترین روش را انتخاب کرد؟

بهترین روش کنترلی، روشی است که بتواند در هربار ارتباط جنسی از شما محافظت کند و با توجه به گوناگونی روش های پیشگیری، روشی است که شما بتوانید به خوبی آن را اجرا کنید. برای یافتن روشی که مناسب شما باشد، به موارد زیر فکر کنید:

- روش انتخابی چقدر برای شما موثر است؟ به یاد داشته باشید که جلوگیری از بارداری چقدر برای شما اهمیت دارد و سپس کیفیت هرکدام از روش های پیشگیری را بررسی کنید. برای مثال، اگر شما تصمیم دارید که درآینده بچه دار شوید، شما نیازی به استفاده از روش های بسیار قابل اعتماد ندارید. اگر شما قصد ندارید بچه دار شوید می توانید از روش پیشگیری مطمئن تری استفاده کنید.

- روش انتخابی شما به چه مقدار تلاش نیاز دارد؟ برای مثال، درصورتی که شما آدم فراموشکاری هستید، استفاده از قرص های پیشگیری راه حل مناسبی برای شما نیست. اگر مطمئن نیستید که در هربار ارتباط جنسی می توانید از یکی از راه های سد کننده استفاده کنید، بهتر است روش پیشگیری خود را متوقف کرده و راه حل دیگری را جایگزین کنید.

- چه موقع قصد دارید که بچه دار شوید؟ برای مثال، اگر تصمیم دارید که در یک تا دوسال آینده بچه دار شوید، تزریق هورمونی برای شما مناسب نیست، چراکه تا ماه ها پس از تزریق بارداری شما با مشکل و تاخیر مواجه خواهید شد. اگر تصمیم دارید که به هیچ عنوان بچه دار نشوید، روش پیشگیری طبیعی به هیچ عنوان روش مناسبی برای شما نیست، چرا که این روش اغلب دچار خطا می شود.

- روش انتخابی شما چقدر هزینه دارد؟ برای مثال، استفاده از کاندوم ارزان است و بعضی کلینیک ها آن ها را به طور رایگان ارائه می کنند. بعضی شرکت های بیمه هزینه های مربوط به پیشگیری از بارداری را تقبل می کنند. اما معیار هزینه، گاهی می تواند گمراه کننده باشد. آی یو دی هزینه زیادی برای شما دارد، اما با توجه به اینکه برای سالهای طولانی قابل استفاده است، در طول زمان این هزینه کم خواهد شد.

- روش انتخابی شما چقدر می تواند از شما در برابر عفونت محافظت کند؟ کاندوم های لاتکس می توانند از شما دربرابر انتقال بیماری های مقاربتی مثل HIV محافظت کنند، اما بهترین راه حل برای جلوگیری از بارداری نیستند. برای پیشگیری از بارداری و بیماری، از کاندوم و یکی دیگر از روش های پیشگیری به طور همزمان استفاده کنید.

- آیا تا به حال با یکی از روش های پیشگیری دچار مشکل شده اید؟ گاهی برای یافتن بهترین روش، باید روش های مختلفی را امتحان کرد. همچنین ممکن است شما نیاز داشته باشید که روشی را که زمانی برای شما موثر بوده تغییر دهید. اگر درحال حاضر از روشی استفاده می کنید که از آن خشنود نیستید، درباره تغییر روش و انتخاب روش دیگری با پزشک خود مشورت کنید.

چه مواردی ممکن است انتخاب شما را محدود کند؟

با توجه به وضعیت سلامت شما، بعضی روش های پیشگیری از بارداری ممکن است برای شما ایمن نباشد. برای اطمینان از اینکه کدام روش ها برای شما مفید است، پزشک نیاز به اطلاعات زیر دارد:

- آیا سیگاری هستید؟

– آیا باردار هستید؟ آیا مشکوک به بارداری هستید؟

– آیا در دوره شیردهی هستید؟

– آیا بیماری جدی و خاصی دارید؟ مانند بیماری قلبی، فشارخون بالا، سردردهای میگرنی، دیابت.

– آیا تا به حال لخته شدن خون در پاها (ترومبور ویریدی عمقی) و یا ریه ها (آمبولی ریوی) داشتید؟ آیا در بین اعضای خانواده کسی با این بیماری ها دارید؟

– آیا تا به حال سرطان پستان داشته اید؟

– آیا تا به حال بیماری مقاربتی داشته اید؟

چگونه می توان به یکی از روش های پیشگیری دسترسی یافت؟

بعضی از ابزارهای پیشگیری را می توانید از داروخانه ها بخرید.

- کاندوم ها، اسفنج ها و اسپری های اسپرم کش را می توانید بدون نسخه پزشک از داروخانه ها تهیه کنید.

- روش های پیشگیری اضطراری نیز در اکثر داروخانه ها بدون نسخه پزشک قابل خرید هستند. اما شما باید ثابت کنید که بالای ۱۷ سال سن دارید.

مراجعه به پزشک یا متخصص:

- دریافت دستورالعمل نحوه استفاده از قرص ها و یا روش های دیگر هورمونی .

– گذاشتن آی یو دی در داخل رحم.

– گذاشتن دیافراگم یا حلقه ی دهانه رحمی.

بیماری جنسی که به راحتی قابل درمان است!